کوچیک که بودیم چه دل های بزرگی داشتیم حالا که بزرگیم چه دلتنگیمکاش همون کودکی بودیم که حرفهاش و میشد از نگاهش فهمیداما حالا اگر فریاد هم بزنیم هیچ کس نمیفهمه...دلهامون به این خوشِه که سکوت کردیم...سکوت پر بهتر از فریاد تو خالیه