چه تنگنای سختی است! یک انسان یا باید بماند یا برود و این هردو، اکنون برایم از معنی تهی شده است و دریغ که راه سومی هم نیست حرف دوم نگاه من ......نگاه سکوت قلم است ....... سکوتی که در آن هزاران حرف حک شده است....... و می دانم که تو حرف حرف این سکوت را خوانده ای و به خاطرش گریسته ای .... کاش من هم قطره ای از اشکت بودم....